چالش‌های ایران برای حفظ جایگاه صادرکننده واکسن 

چالش‌های ایران برای حفظ جایگاه صادرکننده واکسن 

وجود دو موسسه انستیتو پاستور و مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، ایران را نزدیک به یک قرن است که در زمره کشورهای تولیدکننده واکسن قرار داده، به گونه‌ای که در دوران جنگ تحمیلی با عراق به تولید واکسن در داخل کشور متکی بوده ایم. ضمن آنکه در ابتدای قرن بیست و یکم (آغاز دهه 80 شمسی) ایران حداقل 31 نوع واکسن انسانی و دام و طیور، در مجموع حدود 3 میلیارد دُز واکسن، تولید می‌کرد و علاوه بر تامین نیاز داخلی حدود 8 میلیون دُز واکسن به 19 کشور آسیایی، آفریقایی و اروپایی صادر می‌کرد و در مواردی هم واکسن‌های فلج اطفال، سرخک و کزاز به افغانستان اهدا می‌شد.

اگر چه دکتر سید حسن قاضی‌زاده هاشمی، وزیر وقت بهداشت ایران اعلام کرد که ایران زمانی صادرکننده واکسن بود و واکسن مورد نیاز کشورهای منطقه را تامین می‌کرد، ولی اکنون “واردکننده” واکسن است.

هر چند که آمارهای دقیقی از واردات واکسن منتشر نشده است، ولی به گفته کارشناسان این حوزه، رعایت الزامات و قوانین ملی-بین المللی نظام بهینه تولید (GMP) از سوی سازمان جهانی بهداشت و تهیه مواد اولیه و تجهیزات ساخت واکسن از کشورهای دیگر عواملی است که صنعت واکسن سازی کشور را تهدید می‌کند.

عدم دسترسی به فناوری و تجهیزات پیشرفته برای تولید واکسن‌های جدید، اعمال تحریم‌ها علیه کشور، کمبود اعتبارات از دیگر چالش‌های این صنعت به شمار می‌رود، ضمن آنکه نباید فراموش کرد که در گذشته این صنعت وابسته به دولت بوده و کمتر بخش خصوصی وارد این وادی می شده است، ولی با توسعه شرکت‌های دانش بنیان در عرصه‌های زیست فناوری و تولید واکسن امیدواریم بیلان کاری کشور در این زمینه درخشان‌تر از گذشته شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *